Schaduw: definitie

De schaduw is, in de psychologie van Carl Jung, het verdrongen of ontkende deel van het ik. In de tarot onthult ze zich vaak via de moeilijke of gevreesde kaarten.

De schaduw is niet de boosaardigheid: het is wat we weigeren te zien van onszelf, de verworpen, genegeerde of als onaanvaardbaar beoordeelde aspecten die niettemin deel uitmaken van de persoon.

Kaarten zoals de Duivel, de Toren of de Dood weerspiegelen vaak schaduwmateriaal: datgene wat ongemakkelijk maakt, wat verschrikt of wat men liever niet recht in de ogen zou kijken.

Met deze kaarten werken in de tarot bevordert de integratie: het verborgene erkennen vermindert zijn onbewuste macht. Wat men ziet en aanvaardt houdt op in het verborgene te werken.

De schaduw moet niet bestreden worden, maar geïntegreerd: ze bevat ook ontkende energie en middelen, kracht, verlangen of vitaliteit die, eenmaal erkend, ten dienste van de persoon gesteld kunnen worden.

Daarom zijn de gevreesde kaarten niet noodzakelijk noodlottig: goed gelezen wijzen ze juist de plaats aan waar een werk van bewustzijn de persoon kan bevrijden en transformeren.

Daarom verdienen de schaduwkaarten in een lezing een bijzondere en zorgvuldige aandacht: goed begeleid zijn ze vaak die welke de persoon het meest helpen, want ze wijzen het exacte punt aan waar een werk van bewustzijn ingehouden energie kan bevrijden.