Anima / Animus: definitie

Anima en animus zijn concepten van de psychologie van Carl Jung die respectievelijk de vrouwelijke (anima) en mannelijke (animus) pool van de psyche vertegenwoordigen, aanwezig in de verbeelding van de tarot.

Jung identificeerde deze twee polen als structurerende krachten van het onbewuste: innerlijke beelden van het andere geslacht die elke persoon in zich draagt en die haar relaties en projecties beïnvloeden.

In de tarot belichamen kaarten zoals de Keizerin (anima) en de Keizer (animus) deze energieën, maar ook andere figuren kunnen ze activeren naargelang de context van de lezing.

Het gaat niet om starre sociale rollen, maar om psychische kwaliteiten: ontvankelijkheid, gevoeligheid en band in de anima; bevestiging, structuur en actie in de animus, aanwezig in alle personen.

Met deze archetypen werken in de lezing helpt projecties, relationele patronen en wegen naar het innerlijke evenwicht tussen beide polen te identificeren.

Anima en animus integreren maakt deel uit van het proces van individuatie: deze innerlijke krachten erkennen en harmoniseren leidt tot een vollediger persoonlijkheid en tot relaties vrijer van projectie.

Men begrijpt deze concepten best als leesinstrumenten en niet als starre beweringen over het mannelijke en het vrouwelijke: ze beschrijven psychische polen aanwezig in elke persoon, los van haar geslacht. Met die flexibiliteit gebruikt, helpen ze de figuurkaarten en de relaties van een legging met grotere fijngevoeligheid te lezen en zonder in stereotypen te vervallen.