Persona: definitie

In de psychologie van Carl Jung is de persona het sociale masker dat we aan de wereld tonen: het geheel van rollen, houdingen en gezichten waarmee we ons in de samenleving tonen.

In de tarot weerspiegelt ze zich meestal in de hofkaarten en, soms, in de Magiër: figuren die de rollen belichamen die we spelen, de identiteiten die we acteren en het beeld dat we de anderen aanbieden.

De persona is nodig voor het sociale functioneren: ze laat toe zich aan te passen, functies te vervullen en zich te verhouden. Ze is op zich niets negatiefs, maar een instrument van het samenleven.

Ze wordt problematisch wanneer ze verward wordt met het ware ik: wanneer het masker de reële persoon vervangt, identificeert men zich zozeer met zijn rol dat men het contact verliest met wat men eronder is.

In een lezing helpt het idee van persona te onderscheiden tussen het beeld dat iemand projecteert en zijn innerlijke werkelijkheid: de kaarten kunnen die afstand signaleren, die spanning tussen de rol en het wezen.

Complement van de schaduw — wat we verbergen — maakt de persona deel uit van het werk van individuatie: de eigen maskers erkennen is een stap om er niet in gevangen te raken.

De eigen persona erkennen, zonder ze te verwarren met de schaduw noch met het diepe ik, is een van de leerprocessen die de tarot kan begeleiden: de maskers zien om ze te kunnen kiezen in plaats van erdoor bestuurd te worden.