Onbewuste: definitie

Men associeert de tarot vaak met het onbewuste omdat hij beelden, spanningen en structuren doet opduiken die de onmiddellijke bewuste intentie van de vrager of de tarotkenner overstijgen.

Deze in verband brenging met het onbewuste betekent niet dat de tarot een objectieve verborgen waarheid 'onthult'. Ze wijst eerder erop dat de lezing van de kaarten toelaat het bewustzijn in dialoog te brengen met dimensies van de ervaring die zich niet spontaan in de rationele taal uitdrukken.

Bepaalde kaarten of posities, zoals de Maan, de Gehangene, de Kluizenaar of het Huis XII, kunnen deze dimensie bijzonder raken. Ze nodigen uit om af te remmen, te observeren wat nog niet geformuleerd is, nog vage sensaties ernstig te nemen.

De benadering via het onbewuste erft met name de werken van C. G. Jung over de archetypen en de psyche. Ze blijft een lezing onder andere: de tarot kan ook benaderd worden vanuit een historische, iconografische of strikt symbolische invalshoek.

In de praktijk nodigt de tarot benaderen via het onbewuste uit tot een houding van luisteren: de betekenis niet forceren, maar het beeld laten oproepen, associëren en doen opduiken wat het bewustzijn nog niet helder geformuleerd had.

Men bewaart best de voorzichtigheid: spreken van het onbewuste maakt van de tarot geen klinisch instrument noch een gegarandeerde psychologische waarheid. Het is een leessleutel onder andere, vruchtbaar wanneer hij met respect en zonder overinterpretatie gebruikt wordt.

Zo blijft de band tussen tarot en onbewuste een rijke maar bescheiden metafoor: een manier om de beelden te laten spreken tot dat deel van onszelf dat de rede niet altijd bereikt.