Individuatie: definitie

De individuatie is, in de psychologie van Carl Jung, het proces van psychologische integratie waardoor het ego zich verzoent met het onbewuste. In de tarot weerspiegelt het zich in de reis van de Dwaas.

Het is de weg naar de heelheid: de schaduw, de anima of de animus en het Zelf integreren in een verenigde, bewustere en vollediger persoonlijkheid.

Het bestaat er niet in de innerlijke spanningen te elimineren, maar ze te erkennen en te articuleren: zichzelf worden door de verschillende delen van de psyche op zich te nemen in plaats van ze te ontkennen.

De tweeëntwintig grote arcana kunnen gelezen worden als etappes van dit proces, van de onbewuste en naïeve eenheid van de Dwaas tot de bewuste en volle integratie van de Wereld.

Deze leessleutel zet de reeks van de grote arcana om in een verhaal van rijping: elk arcanum vertegenwoordigt een stap, een beproeving of een verovering op de weg naar zichzelf.

Toegepast op een legging helpt het idee van individuatie de persoon te situeren in haar eigen groeitraject, voorbij het eenvoudige antwoord op een punctuele vraag.

Zo gezien geeft de individuatie aan de tarot een dimensie die de punctuele vraag overstijgt: het zet elke lezing om in een mogelijke mijlpaal van een langere weg, die van volledig zichzelf worden door te integreren wat men negeert of verwerpt.