Sembolik Olan: tanım

Sembolik olan, sembollerin, figürlerin, imgelerin ve anlam yapılarının diline ait olan şeydir. Taronun işlediği kendine özgü boyuttur.

Sembolik olandan söz etmek, bir öğenin yalnızca gösterdiğini değil, daha geniş bir ilişkiler sisteminin içinde temsil ettiğini, yoğunlaştırdığını ya da çağrıştırdığını da imlediğini kabul etmektir.

Taro betimleyici ya da kehanetsel bir dilden önce sembolik bir dildir: imgeleri olguları betimlemez, okuyucunun bağlam içinde yorumlaması gereken anlamlar açar.

Sembolik olan katmanlar ve ilişkiler aracılığıyla işler: bir renk, bir jest ya da bir sayı başkalarına gönderir ve anlam, sabit bir eşdeğerlik sözlüğünden değil bu ağdan doğar.

Bu boyut hem kültür hem ihtiyat gerektirir: kodları okumak için bilmek ve hem keyfî anlamlar izdüşürmekten hem sembolü tek ve kapalı bir anahtar saymaktan kaçınmak.

Sembolik olanı anlamak temelde taronun nasıl işlediğini anlamaktır: bir yanıt makinesi olarak değil, düşünmeye veren ve yorumda açılan bir dil olarak.

Bu yüzden sembolik olan asla tek bir okumada tükenmez: aynı kart başka bir açılımda ya da başka bir anda yeni anlamlar açığa çıkarabilir, çünkü sembol doğası gereği açık ve verimlidir.

Simgesel olan katmanlar ve ilişkilerle işler: renk, jest, sayı başkasına gönderir ve anlam sabit bir eşdeğerler sözlüğünden değil bu ağdan doğar. Bu boyut hem kültür hem ihtiyat ister: kodları bilmek ve keyfî anlam yansıtmaktan kaçınmak.

Bu yüzden simgesel olan asla tek bir okumada tükenmez: aynı kart başka bir açılımda ya da başka bir anda yeni bir anlam açığa çıkarabilir, çünkü sembol doğası gereği açık ve verimlidir. Simgesel olanı anlamak sonuçta tarotun nasıl işlediğini anlamaktır.