Tarot

Tarot tek bir deste değil, bir gelenekler ailesidir. Bu geleneklerin hepsi aynı iskeleti paylaşır — yirmi iki büyük arkana ve elli altı küçük arkanaya ayrılan yetmiş sekiz kart — ama imgelem, tarih ve okuma yöntemi bakımından birbirinden derinden ayrılır. Bu farkları kavramak, her desteyi ötekinin yerine geçebilir saymak yerine kartları bilinçli ve ayırt edici bir gözle okumanın ilk adımıdır.

Her gelenek kendi çağının sorularına yanıt verir. Marsilya Tarosu, 15. ile 18. yüzyıllar arasında Avrupalı kart yapımcılarının atölyelerinde doğdu; Rider-Waite-Smith Tarosu, küçük arkanaları baştan sona resimlenmiş sahnelerle okunur kılmak için 20. yüzyılın başında tasarlandı; Thoth Tarosu bütün bir ezoterik sistemi imgelerinde yoğunlaştırdı; Belline çizgisi ise Fransız kartomansisinin tarihine aittir.

Deste okumayı biçimlendirir. Sade ve yapısal bir Marsilya küçük arkanası sayıya, takıma ve kartlar arasındaki ilişkilere dayanan bir okumaya davet eder; bir sahne gibi resmedilmiş bir Rider-Waite-Smith küçük arkanası ise daha anlatısal ve sezgisel bir okumaya. Hiçbiri ötekinden daha sahici değildir — yalnızca farklı görsel dillere aittirler ve elinizdeki destenin hangisi olduğunu bilmek, onu yorumlama biçiminizi değiştirir.

Dolayısıyla deste seçmek, hangisinin en iyisi olduğundan çok, hangisinin size ve yapmak istediğiniz okuma türüne hitap ettiğiyle ilgilidir. Pek çok okuyucu tek bir gelenekle başlar, sonra başkalarını keşfeder ve her birinin aynı sorulara farklı bir ışık tuttuğunu fark eder.

Bu sayfadaki her deste kendi rehberine açılır: tarihi, kökeni ve kartlarının anlamı; ilk sırada da insan deneyiminin büyük evrensel figürlerini taşıyan yirmi iki büyük arkana yer alır. Sözlükle birlikte okunduğunda bu sayfalar, tarotu kültürel tarihi içinde konumlandırmanıza ve kartları hem bilgiyle hem özgürlükle okumanıza yardımcı olmak için tasarlanmıştır.