Kahramanın Yolculuğu: tanım

Kahramanın yolculuğu, Joseph Campbell'in betimlediği (ayrılış, erginlenme, dönüş) ve 22 büyük arkananın dizisine eşlenebilen anlatısal yapıdır. Onları bir öykü olarak okumak için bir iplik sunar.

Deli ayrılır (0–7. arkanalar), sınavlarla ve dönüşümle yüzleşir (8–14) ve dönüşmüş döner (15–21). Dizinin her aşaması erginleyici yolculuğun bir anına karşılık gelir.

Bu çerçeve büyük arkanaları yalıtık semboller yerine insan gelişiminin tutarlı bir öyküsü olarak okumaya yardım eder: her kart bir olgunlaşma sürecinde bir adımdır.

Bir okumaya uygulandığında kişinin kendi yolculuğunda nerede olduğunu konumlandırmayı sağlar: çağrıda, sınavlarda, gölgeyle karşılaşmada ya da öğrendikleriyle dönüşte.

Onu bir dogma olarak değil, bir okuma anahtarı olarak kullanmak gerekir: arkanaların dizisi birçok okuma kabul eder ve kahramanın yolculuğu bütüne anlatısal bir anlam vermek için en yararlılarından biridir.

Bu şema kart kart mekanik olarak uygulanmamalı, büyük arkanalar bütününe tutarlılık veren bir fon anlatısı olarak; esneklikle kullanıldığında bir açılımın bir evrim öyküsünü, çağrısı, sınavları ve dönüşüyle anlatmasını sağlar, bağlayıcı bir iplik olmadan sembolleri yan yana dizmek yerine.

Böyle okunduğunda taro ayrı imgelerin bir koleksiyonu olmaktan çıkıp bir yürüyüşün anlatısı olur: kendince ayrılan, sınavlardan geçen ve değişmiş dönen her kişinin anlatısı.

Bu şemayı teker teker mekanik uygulamamak, majör arkana bütününe tutarlılık veren alttaki öykü olarak kullanmak gerekir. Esnek kullanıldığında açılıma bir evrim öyküsü — çağrısı, sınavları, dönüşüyle — anlattırır; ipsiz simge dizmek yerine. Soytarı yola çıkar (0-7), sınavlardan geçer (8-14), dönüşmüş döner (15-21).

Böyle okunduğunda tarot ayrı imgelerin bir derlemesi olmaktan çıkar, bir yolculuk öyküsü olur: herkesin kendi tarzında yola çıktığı, sınavlardan geçtiği ve değişmiş döndüğü bir yolculuk. Onu bir dogma değil, bir okuma anahtarı olarak kullanmak gerekir.