Nieświadomość: definicja

Tarot często kojarzy się z nieświadomością, bo wydobywa obrazy, napięcia i struktury, które przekraczają bezpośrednią świadomą intencję konsultującego czy tarologa.

To skojarzenie z nieświadomością nie znaczy, że tarot «odsłania» jakąś obiektywną ukrytą prawdę. Wskazuje raczej, że czytanie kart pozwala wprowadzić świadomość w dialog z wymiarami doświadczenia, które nie wyrażają się spontanicznie w języku racjonalnym.

Niektóre karty czy pozycje, jak Księżyc, Wisielec, Pustelnik czy Dom XII, mogą szczególnie dotykać tego wymiaru. Zapraszają, by zwolnić, obserwować to, co jeszcze niesformułowane, brać na poważnie wrażenia jeszcze niejasne.

Podejście przez nieświadomość dziedziczy zwłaszcza po pracach C. G. Junga o archetypach i psychice. Pozostaje jednym z czytań wśród innych: do tarota można też podejść pod kątem historycznym, ikonograficznym czy ściśle symbolicznym.

W praktyce podejście do tarota przez nieświadomość zaprasza do postawy słuchania: nie zmuszać sensu, lecz pozwolić obrazowi przywoływać, kojarzyć i wyłaniać to, czego świadomość jeszcze jasno nie sformułowała.

Należy zachować ostrożność: mówić o nieświadomości nie czyni z tarota ani narzędzia klinicznego, ani gwarantowanej prawdy psychologicznej. To jeden z kluczy czytania wśród innych, płodny, gdy używa się go z szacunkiem i bez nadinterpretacji.

Niektóre karty i pozycje — Księżyc, Wisielec, Pustelnik czy dom XII — mogą szczególnie dotykać tego wymiaru: wzywają, by zwolnić, obserwować jeszcze niesformułowane, poważnie wziąć jeszcze mgliste odczucie. Ta więź z nieświadomością nie znaczy, że Tarot «odsłania» ukrytą prawdę.

Trzeba zachować ostrożność: mówić o nieświadomości nie czyni Tarota narzędziem klinicznym ani gwarantowaną prawdą psychologiczną. To klucz czytania pośród innych, owocny przy użyciu z szacunkiem i bez nadmiernej interpretacji. Podejście przez nieświadomość dziedziczy zwłaszcza dzieło Junga.