Çevirme: tanım

Çevirme, bir okuma sırasında bir kartı çevirme, yüzünü açığa çıkarma ve onu gizliden açığa geçirme edimidir. Açılımın en yüklü anlarından biridir.

Bu an sembolik bir geçişi yoğunlaştırır: potansiyelden vahye, yüzü kapalı latent olandan şimdi yoruma sunulan şeye geçiş.

Bazı okuyucular tüm kartları aynı anda çevirir, hemen bütün görüşe sahip olmak için; başkaları onları tek tek açar, okumanın anlatısına eşlik eden bir anlatısal gerilim kurarak.

Çevirme biçimi önemsiz değildir: kartı dikey ya da yatay ekseninde döndürmek yönelimini (düz ya da ters) değiştirebilir, bu yüzden sabit bir ölçüt belirlemek gerekir.

Çevirmenin danışan için psikolojik bir değeri de vardır: sorunun bir imgeyle karşılaştığı andır ve çoğu kez görüşmenin dikkatini ve duygusunu yoğunlaştırır.

İyi ustalaşıldığında çevirmelerin ritmi okumayı yapılandırır: kartların ne zaman ve nasıl açılacağına karar vermek bir açılımı yönetme ve ilgiyi ve berraklığı sürdürme sanatının parçasıdır.

Görünüşte önemsiz bu jeste özen göstermek bu yüzden mesleğin parçasıdır: açılımın sessiz bir düzen olmaktan çıkıp bir söze, sorulan soruya yanıt veren bir imgeye dönüşmesi çevirmeyle olur.

Bazı okuyucular tüm kartları aynı anda çevirip hemen bütünsel bir görüye sahip olur; başkaları teker teker açar ve okumanın öyküsüne eşlik eden anlatısal bir gerilim kurar. Çevirme biçimi kayıtsız değildir: kartı dikey ya da yatay eksende döndürmek yönünü değiştirebilir.

İyi ustalaşıldığında çevirme ritmi okumayı yapılandırır: kartların ne zaman ve nasıl açılacağına karar vermek açılımı yönlendirmenin ve ilgi ile berraklığı korumanın bir parçasıdır. Çevirmeyle açılım sessiz bir diziliş olmaktan çıkar, sorulan soruya yanıt veren bir imge olur.