Tılsımlar: tanım

Para (denier), taronun maddi dünyaya, kaynaklara, bedene, somut emeğe ve istikrara bağlı takımıdır. Yaşamın elle tutulur gerçekliğinden söz eder.

Küçük arkanalarda maddeye, ekonomiye, güvenliğe, mallara, köklenmeye ve somutla ilişkiye gönderir: varoluşa ağırlık ve sağlamlık veren her şey.

Yalnızca dar anlamda paradan söz etmez: değerden, cisimleşmeden, üretimden, bereketten ve bir kişinin sahip olduğu gerçek araçlarla ilişkiden de.

Geleneksel olarak toprak unsuruyla ilişkilendirilir, bu da onun istikrarlı, yavaş, inşa edilen ve korunan olanla bağını güçlendirir, ateşin hızına ya da suyun akıcılığına karşı.

Yapılandırılmış bir okumada para varoluşun maddi koşullarına, somut dayanaklara ve elle tutulur gerçeklik ve güvenlikle ilişkiye dokunanı belirtir.

Her takım gibi bir ilerleme açar, astan —bir kaynağın tohumu— maddeyi yönetmenin, çoğaltmanın ya da biriktirmenin farklı biçimlerini cisimleştiren figürlere; aşırılığı bağlılıktan, eksikliği güvencesizlikten söz eder.

Para yüklü bir açılımda kişinin maddiyatla ilişkisini sorgulamak gerekir: köklenme ve sağlamlık mı, yoksa tersine bağlılık, güvensizlik veya somut karşısında durağanlık mı.

Her takım gibi tılsım da bir ilerleyiş betimler: As'tan — kaynağın tohumu — somutu yöneten, çoğaltan ya da biriktiren farklı biçimleri bedenleyen figürlere. Aşırılığı bağlanmayı, eksikliği istikrarsızlığı anlatır. Geleneksel olarak toprak öğesine bağlanır.

Tılsım dolu bir açılımda kişinin maddeyle ilişkisini sormak gerekir: kök salma ve sağlamlık mı, yoksa tersine bağlanma, kaygı, somut önünde durağanlık mı. Dar anlamda parayı değil; değeri, bedenleşmeyi ve kişinin kullanabileceği gerçek araçlarla ilişkiyi de anlatır.