Wielki Tarot Belline: definicja

Wielki Tarot Belline to kompletny tarot liczący 78 kart: 22 Arkana Wielkie i 56 Arkanów Małych. Jego cztery serie noszą nazwy właściwe tylko tej talii — Berła (Sceptres), Kielichy (Coupes), Miecze (Glaives) i Sykle (Sicles) — podczas gdy w Tarot de Marseille są to Buławy, Kielichy, Miecze i Denary.

O jego wyjątkowości decyduje sama karta, pomyślana jako fiszka interpretacyjna. Górny pasek podaje korespondencje ezoteryczne (znaki astrologiczne, a w przypadku Arkanów Wielkich także literę hebrajską); słowa kluczowe wydrukowane prosto i do góry nogami wskazują znaczenie w pozycji prostej i odwróconej; u dołu karty biegnie maksyma filozoficzna.

Rysunki wykonane piórem i tuszem przypisuje się Edmondowi Billaudotowi, znanemu jako Mag Edmond (1829-1881), który miał je stworzyć około 1863 roku. Czerpią one z dorobku Etteilli, od którego pochodzi znaczna część słów kluczowych, a także Éliphasa Léviego i Paula Christiana. Jasnowidz Belline, który odnalazł dzieło Edmonda, doprowadził w 1966 roku do wydania talii; rozpowszechnia ją wydawnictwo Grimaud. Oryginalne rysunki podarowano paryskiemu Muzeum Sztuki i Tradycji Ludowych (musée des Arts et Traditions populaires).

Jego Arkana Wielkie zachowują rodzinne podobieństwo do Tarot de Marseille, ale rysunek, symbolika, a zwłaszcza karty numerowane od niego odbiegają: talia należy do nurtu francuskiego tarota okultystycznego XIX wieku, a nie do tradycji mistrzów wytwórców kart.

Nie należy go mylić z Oraklem Belline, drugą talią Edmonda wydaną przez Belline'a. Orakl liczy 53 karty uporządkowane według siedmiu planet, bez arkanów i serii, a odczytuje się go poprzez tytuł każdej karty; Wielki Tarot odtwarza pełną architekturę tarota i czyta się go jak tarot, posiłkując się wydrukowanymi słowami kluczowymi. Tarot Nova prezentuje jego 22 Arkana Wielkie, karta po karcie.