Tarot Visconti-Sforza: definicja

Tarot Visconti-Sforza to zbiór dawnych talii włoskiego renesansu, uważanych za jedne z najcenniejszych historycznych świadectw pierwszych taroty.

Kojarzą się z wielkimi mediolańskimi rodami XV wieku, w szczególności Visconti i Sforza, dla których wykonano luksusowe egzemplarze malowane ręcznie, czasem zdobione złotem.

Zajmują główne miejsce w historii dawnego tarota: pokazują, że karty narodziły się w kontekście szlacheckim i dworskim, jako przedmiot luksusu i gry, zanim stały się narzędziem wróżebnym.

Te talie nie odpowiadają jeszcze dokładnie Tarotowi Marsylskiemu w jego późniejszej formie, ale pozwalają zrozumieć kulturowe i ikonograficzne pochodzenie tarota europejskiego.

Ich studium odsłania ciągłości i różnice z modelami marsylskimi: wiele figur jest już obecnych, choć styl, liczba zachowanych kart i niektóre szczegóły się różnią.

W perspektywie encyklopedycznej Visconti-Sforza jest istotny, by umieścić tarot w jego rozwoju historycznym, na długo przed nowoczesnymi odczytaniami ezoterycznymi, które go reinterpretowały.

Zachowane dziś w muzeach i kolekcjach, te niekompletne talie pozostają przedmiotem studium dla historyków sztuki i tarota, którzy widzą w nich nie tylko piękne dzieła renesansu, ale też pierwsze materialne ślady narodzin kart, które później dadzą tarot nowoczesny.

Jego studium ujawnia ciągłość i różnice z modelem marsylskim: wiele postaci już jest, lecz styl, liczba zachowanych kart i pewne szczegóły się zmieniają. Choć jeszcze nie odpowiada ściśle późniejszej formie Tarota Marsylskiego, pomaga zrozumieć źródła Tarota europejskiego.

Dziś te niekompletne talie, przechowywane w muzeach i zbiorach, pozostają przedmiotem studium dla historyków sztuki i Tarota. Widzą w nich nie tylko piękne dzieła renesansu, lecz i pierwsze materialne ślady narodzin kart, które później dadzą początek Tarotowi współczesnemu.