Kabbala: definitie

De kabbala is een Joodse esoterische traditie, vaak gemobiliseerd in bepaalde occultistische lezingen van de tarot. Ze behoort oorspronkelijk niet tot de tarot, maar werd er in de moderne tijd mee geassocieerd.

Meerdere esoterische scholen brachten de tweeëntwintig grote arcana in verband met de Levensboom en zijn paden, evenals met de tweeëntwintig letters van het Hebreeuwse alfabet.

Deze overeenkomst, vooral verspreid vanaf auteurs zoals Éliphas Lévi, gaf de tarot een metafysische diepgang die zijn ludieke oorsprong niet bezat.

Daarom is het belangrijk te onderscheiden wat behoort tot de geschiedenis van de Tarot de Marseille van wat behoort tot latere occultistische interpretaties geënt op de kaarten.

De kabbala van de tarot is zo een toegevoegde betekenislaag: fascinerend en uitgewerkt, maar historisch en conceptueel verschillend van het deck zoals het geboren werd en circuleerde als spel.

Ze kennen laat toe met afstand veel beweringen van de esoterische tarot te lezen, zonder een millennia-oude spirituele traditie te verwarren met haar late en betwistbare toepassing op de kaarten.

Voor een lezer van de Tarot de Marseille is het bestaan van deze kabbalistische overeenkomsten kennen nuttig ook al neemt men ze niet over: het helpt veel discours over de tarot te begrijpen en het in zijn historische context te situeren. Maar men projecteert best niet retroactief op de middeleeuwse en renaissancistische kaarten een systeem dat er eeuwen later op toegepast werd, om het oorspronkelijke beeld niet te verwarren met zijn latere esoterische herlezing.