Divinatorische kunst: definitie

De divinatorische kunst is het geheel van praktijken bestemd om een situatie, een dynamiek of een wordingsproces te belichten vanuit tekens en symbolische structuren. De tarot behoort tot dit veld.

Historisch en cultureel schrijft de tarot zich in onder de divinatorische kunsten, ook al maken niet alle benaderingen er hetzelfde gebruik van noch kennen ze er dezelfde draagwijdte aan toe.

In een hedendaags en rigoureus perspectief kan de divinatorische kunst begrepen worden als een taal van oriëntatie eerder dan als een machine van absolute voorspelling van de toekomst.

Haar voorwerp is niet zozeer feiten te raden als wel een lezing van de situatie te bieden: vorm geven aan wat men aanvoelt, woorden geven aan een dynamiek en wegen tot begrip openen.

Deze opvatting vermijdt twee uitersten: de totale verwerping, die een lange culturele traditie negeert, en de goedgelovigheid, die elk teken voor een onfeilbare aankondiging van de toekomst neemt.

Zo begrepen is de divinatorische kunst een symbolische begeleidingspraktijk: ze helpt te denken en te beslissen, en laat de persoon als protagonist van haar eigen weg.

De tarot situeren binnen de divinatorische kunsten, zonder hem ertoe te herleiden, helpt zijn geschiedenis en zijn culturele plaats te begrijpen: een oude praktijk van het lezen van tekens die elke tijd op een andere manier begrepen en gebruikt heeft.