Esoterie: definitie

De esoterie is het geheel van tradities, leerstellingen en praktijken betreffende verborgen, symbolische of inwijdingskennis. De tarot neemt een opmerkelijke plaats in in haar moderne geschiedenis.

Sinds het einde van de 18e eeuw herinterpreteerden diverse esoterische stromingen de tarot, en projecteerden erop soms zeer uitgewerkte symbolische systemen: kabbala, astrologie, alchemie of hermetische overeenkomsten.

Deze lezingen gaven de tarot een diepgang en een ambitie die zijn oorsprong, verbonden met het kaartspel, niet had. Ze zetten een deck om in een vermeend boek van inwijdingswijsheid.

Een encyclopedische benadering moet echter duidelijk onderscheiden tussen de geschiedenis van de kaarten en de esoterische lezingen die er nadien op geënt werden. Beide zaken verwarren vervormt het begrip van de tarot.

De esoterische dimensie erkennen verplicht niet ertoe zich eraan te onderwerpen: men kan ze bestuderen als een fascinerend hoofdstuk van de culturele geschiedenis van de tarot, en haar symbolische rijkdom waarderen zonder haar stellingen letterlijk te nemen.

In wezen is de esoterie een van de grote betekenislagen die in de loop van de tijd op de tarot zijn afgezet; ze kennen helpt de kaarten met historisch en kritisch perspectief te lezen.

Dit kritische onderscheid behouden verarmt de tarot niet, integendeel: het laat toe zowel zijn reële geschiedenis te waarderen als de rijkdom van de symbolische lezingen die verschillende tijdperken op de kaarten hebben afgezet.