Groen: definitie

Het groen is de kleur van de groei, de natuur, de regeneratie, de frisheid en het levende evenwicht. Het drukt uit wat ontspruit en rijpt, een vitaliteit in gang eerder dan een afgewerkte toestand.

Het kan openheid, hoop en vernieuwing signaleren, maar ook een instabiliteit nog in wording: het groene is niet helemaal rijp, en soms duidt het op een proces dat nog niet vaste vorm heeft gekregen.

In de iconografie van de tarot verschijnt het in vegetatie, bodems en gewaden, waar het ideeën van vruchtbaarheid, natuur en organisch leven tegenover het minerale of het abstracte versterkt.

Naargelang de naburige kaarten kan het groen gelezen worden als vruchtbare hoop en evenwicht, of als onrijpheid, ongeduld en jaloezie, de negatieve nuance die de taal soms aan deze kleur associeert.

Zoals elke symbolische kleur is haar betekenis niet vast: ze hangt af van de functie van de kaart en van het chromatische geheel. Men leest haar best altijd in relatie, nooit op geïsoleerde wijze, en laat de andere kleuren haar precieze toon preciseren.

In de chromatische symboliek van de Tarot de Marseille is het groen niet zo overvloedig als het rood of het blauw, zodat zijn aanwezigheid opvalt: wanneer het verschijnt markeert het krachtig het idee van iets dat groeit of zich vernieuwt.

Men vraagt zich dan best af of die groei gedragen wordt door de naburige kaarten of of het om een breekbare scheut gaat die nog niet tot voltooiing kan komen.