Huidskleur: definitie

De huidskleur herinnert eraan dat de tarot niet enkel een abstract systeem is: hij spreekt ook van het lichaam, van de belichaamde aanwezigheid, van het verlangen, van de kwetsbaarheid en van de concrete menselijke werkelijkheid.

In de Tarot de Marseille worden bepaalde delen van het lichaam in huidskleur geschilderd om te onderstrepen wat blootgesteld, zichtbaar, levend is. Een gezicht, een hand, een been in huidskleur hebben niet dezelfde resonantie als hetzelfde element bedekt of gekleed.

Haar lezing hangt sterk af van de context van de kaart: gedeeltelijke naaktheid, houding van het personage, breekbaarheid of bevestiging. Een in huidskleur gelaten zone kan een intimiteit, een breuk, maar ook een kracht van belichaming aanduiden.

Deze tint heeft geen vaste en eenduidige betekenis. Ze werkt als een symbolische indicator onder andere, te kruisen met de andere kleuren aanwezig in hetzelfde beeld (rood, blauw, geel, groen, wit, zwart).

In de Tarot de Marseille is de keuze om bepaalde zones in huidskleur te laten niet toevallig: ze oriënteert de blik naar het levende en het blootgestelde, en maakt deel uit van de chromatische taal die elk blad structureert.

Deze tint met fijngevoeligheid lezen veronderstelt te observeren welk deel van het lichaam zich toont en in welke houding: een hand, een gezicht of een voet in huidskleur kunnen spreken van contact, van breekbaarheid of van belichaamde kracht naargelang het geheel van het beeld.

Zo brengt de huidskleur de lezing terug naar het lichaam: ze herinnert eraan dat het symbolische zich altijd ergens belichaamt, in een tastbare en kwetsbare aanwezigheid.