Blauw: definitie

Het blauw is de symbolische kleur geassocieerd met het denken, de diepte, de innerlijkheid, de afstand en de spirituele dimensie. Het is de kleur van wat reflecteert, omvat en verheft eerder dan van wat handelt.

Het kan kalmeren, omvatten, structureren of openen naar een meer innerlijke diepte. Het wordt vaak waargenomen als een kleur van bemiddeling tussen de gevoeligheid en het denken, tussen de emotie en de rede.

In de kaarten draagt het lezingen van afstand, wijsheid, uitwerking of verticaliteit: blauwe mantels en achtergronden markeren meestal sereniteit, contemplatie of een autoriteit die meer spiritueel dan aards is.

Tegenover het rood, dat verlangt en handelt, denkt en verkoelt het blauw. De verhouding tussen beide in een kaart geeft aan of de impuls of de reflectie overheerst, de passie of de afstand.

In positieve sleutel roept het kalmte, mentale helderheid en diepte op; in negatieve sleutel, koudheid, overmatige afstand of loskoppeling van het concrete leven. De nuance wordt gegeven door de kaart en de naburige kleuren.

Zoals elke symbolische kleur wordt het blauw gelezen in relatie: het is van belang wat het bedekt, waar het verschijnt en met welke andere kleuren het in dialoog treedt binnen het beeld en het geheel van de legging.

In wezen brengt het blauw aan de lezing een noot van diepte en kalmte: het nodigt uit te denken voor men handelt en kan, naargelang de context, de kleur van de serene wijsheid of die van een afstand die overmatig verkoelt zijn.