Belline Orakel: definitie

Het Belline Orakel telt 53 kaarten. De kern bestaat uit 49 kaarten, verdeeld in zeven reeksen van zeven: elke reeks staat onder een van de zeven planeten van de traditionele astrologie – Zon, Maan, Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus.

Drie kaarten horen bij geen enkele planeet: het Lot, ook wel de Sleutel genoemd, de Ster van de man en de Ster van de vrouw. De 53e, de blauwe kaart, wordt niet geduid: de traditie ziet er een beschermende talisman in.

Elke kaart combineert een afbeelding, een titel en het symbool van haar planeet. Het spel kent geen grote arcana en geen kleine arcana, geen reeksen staven, kelken, zwaarden of munten, en ook geen hofkaarten: de planeet doet dienst als familie, en de titel geeft de sleutel tot de duiding.

De tekeningen worden toegeschreven aan Edmond Billaudot, bekend als Magiër Edmond (1829-1881), die ze rond het midden van de 19e eeuw zou hebben gemaakt. Het orakel, teruggevonden door de helderziende Belline, verscheen voor het eerst in 1960 en al vanaf 1961 bij Grimaud, dat het sindsdien uitbrengt.

De klassieke legging is een kruis van vijf kaarten: links wat gunstig is, rechts wat zich daartegen verzet, boven het oordeel, onder de oplossing, in het midden de synthese.

Het is een orakel en geen tarot: de logica is planetair, niet numeriek, en de duidingssleutels van de Tarot de Marseille zijn er niet op over te zetten. Edmond tekende ook een volledige tarot, die later werd uitgegeven als Grote Tarot Belline: dat is een ander spel.