Tarot de Marseille: definitie

De Tarot de Marseille is de traditionele vorm van de westerse tarot, gebaseerd op een specifieke iconografie en een lange Franse en Europese geschiedenis. Het is een van de grote referenties van de symbolische tarot.

Hij duidt een geheel van decks aan verwant door hun structuur en hun beeldwereld, eerder dan één enkel vast model: verschillende kaartenmakers produceerden versies die eenzelfde visuele taal delen.

Zijn oorsprong gaat terug op de Europese tarots van de 15e tot de 18e eeuw; de Marseiller benaming consolideerde zich door het belang van de kaartenmakerswerkplaatsen van Marseille in zijn verspreiding.

Hij wordt gekenmerkt door een sobere en stabiele iconografie, vooral in de kleine arcana, niet geïllustreerd met scènes zoals in de Rider-Waite-Smith, wat een meer structurele en symbolische lezing begunstigt.

Bij Tarot Nova dient de Tarot de Marseille als voornaamste werkkader, in het bijzonder via de tweeëntwintig grote arcana en de gestructureerde leesmethoden.

Hem bestuderen laat toe toegang te krijgen tot een rijke traditie en tot een bijzondere manier om de kaarten te lezen: aandachtig voor het beeld, de structuur en het symbool, eerder dan voor de narratieve illustratie van elke situatie.

Vandaag bestaat hij naast andere grote families, zoals de Rider-Waite-Smith en de Thoth, maar hij behoudt een centrale plaats door zijn soberheid, zijn lange geschiedenis en zijn waarde als basis voor de symbolische studie van de tarot.