Mesafe / Geri Çekilme: tanım

Mesafe ya da geri çekilme, bir durumdan uzaklaşıp onu daha iyi anlamak için gerekli olan yetidir; ister bir gerilim, ister bir duygu, ister güç bir seçim olsun.

Mesafe almak ne bir kaçış ne bir kayıtsızlıktır. Tersine, sembolik bir olgunluk biçimi olabilir: karar vermeden ya da aceleyle eyleme geçmeden önce muhakemeye zaman bırakmak.

Bir okumada bu nitelik duygusal aciliyeti bir durumun gerçek önemiyle karıştırmamaya yardım eder. Daha uzaktan bakmak çoğu kez dolaysız katılımın gizlediğini açığa çıkarır.

Bazı kartlar buna özellikle çağırır: inzivası ve kandiliyle Ermiş; sessiz bilgisiyle Azize; bakışı tersine çevirerek dünyayı başka bir açıdan gören Asılan Adam.

Mesafe okumanın kendisini de korur: geri çekilen okuyucu duygularını ya da acelelerini kartlara izdüşürmekten kaçınır ve açılımın söylediğini görmek istediğinden daha iyi ayırır.

Geri çekilmeyi beslemek temelde içsel bir disiplindir: görüşmeyi, kararın baskı altında dayatılmak yerine olgunlaştığı dingin bir düşünce alanına dönüştürür.

Mesafenin önemini hatırlatmak danışanın kendisi için de bir tavsiyedir: mesafeyle alınan kararlar genellikle dolaysız duygunun baskısıyla alınanlardan daha sağlamdır.

Bazı kartlar özellikle buna çağırır: feneri ve inzivasıyla Ermiş, sessiz bilgisiyle Dişi Papa ya da bakışını ters çevirip dünyayı başka açıdan gören Asılan Adam. Mesafe almak kaçış ya da kayıtsızlık değil, olgunluğun bir biçimi olabilir.

Mesafeyi beslemek sonuçta içsel bir disiplindir: danışmayı, karar baskı altında dayatılmak yerine olgunlaştığı dingin bir düşünme alanına dönüştürür. Mesafeyle alınan karar genellikle dolaysız duygunun baskısı altında alınandan daha sağlamdır.