IV. Ev: tanım

IV. Ev temellerin, yuvanın, mahrem zeminin ve içsel bağlanmanın evidir. Kişinin tüm yaşamının üzerine kurulduğu toprağı belirtir.

Köklere, içsel güvenliğe, ailesel ya da evsel çerçeveye ve öznenin kendini desteklediği ve geliştirdiği —psişik ve duygusal— temellere gönderir.

Kökenlerden ve derin mahremiyetten söz eder: aile, çocukluk, aidiyet duygusu ve istikrar bulmak için geri dönülen şey.

IV. Ev çoğu kez görünür yönden ve toplumsal yerden söz eden X. Ev'in başlıca karşı kutuplarından biridir: kamusal karşısında mahrem, güzergâh karşısında kökler.

İçine düşen kartlar temelin sağlamlığını nüanslar: besleyici ve güvenli bir bağlanma ya da tersine kırılgan, çatışmalı kökler veya bir köksüzlük duygusu.

IV. Ev'i okumak kişinin nereden yaşadığını anlamaktır: sağlam bir temel dış projeleri destekler, oysa belirsiz temeller çoğu kez açılımın geri kalanına yansır.

Birkaç kart IV. Ev'de toplandığında okuma temellere döner: aile, yuva ve içsel güvenlik, ve bu temelin kişiyi destekleyip desteklemediğini ya da inşaya devam etmeden önce onarılması gerekip gerekmediğini gözlemek gerekir.

IV. eve düşen kart, temel güvenlikle ilişkiyi nüanslar: besleyici ve sağlam bir tutamak mı, yoksa kırılgan, çatışmalı bir kök ya da köksüzlük duygusu mu. Kişinin hangi iç temelden hareket ettiğini gösterir.

IV. evi okumak temelleri okumaktır: sağlam bir taban dış tasarıları taşır, belirsiz bir temel ise çoğu zaman açılımın geri kalanına yansır. Maddi evi iç güvenlikle karıştırmamak gerekir.