Element: tanım

Unsur, bir takım ya da bir arkanayla ilişkilendirilen dört klasik ilkeden biridir —ateş, su, hava ve toprak— ve okumaya ek bir sembolik katman getirir.

Ateş değneklere karşılık gelir: enerji ve eylem. Su kupalara: duygular ve sezgi. Hava kılıçlara: zihin ve çatışma. Toprak paraya: madde ve istikrar.

Bu karşılık bir açılımı unsursal iklimiyle okumayı sağlar: ateş baskınlığı atılımdan ve eylemden; su, duygusallıktan; hava, düşünceden; toprak, maddiyattan ve somuttan söz eder.

Unsurlar birbiriyle de diyaloga girer: ateş ve su karşıtlaşır, hava ve toprak dengelenir. Bir açılımda hangi unsurların bol ya da eksik olduğunu gözlemek derin gerilimleri ve dengesizlikleri açığa çıkarır.

Bu unsursal katman taroyu aynı dört ilke dilini paylaşan başka sembolik sistemlere —astroloji, simya, derinlik psikolojisi— bağlamaya yardım eder.

Ölçüyle kullanıldığında unsurlar okumayı yerine geçmeden zenginleştirir: her kartın anlamının üzerine binen ve açılımın genel tonunu kavramaya yardım eden bütünsel bir anahtar sunar.

Bir açılımın unsursal dengesine, neyin bol ve neyin eksik olduğuna dikkat etmek böylece her kartın ayrıntısına girmeden önce durumun iklimi hakkında çok yararlı bir ilk sezgi sunar.

Öğeler birbirleriyle de diyalog kurar: ateş ile su karşıt durur, hava ile toprak dengelenir. Açılımda hangi öğenin bol ya da eksik olduğunu gözlemlemek alttaki gerilim ve dengesizlikleri açığa çıkarır. Bu öğesel katman tarotu astroloji, simya ve derinlik psikolojisine bağlamaya yardım eder.

Açılımın öğesel dengesine, neyin bol neyin eksik olduğuna dikkat etmek, her kartın ayrıntısına girmeden önce durumun havasına dair çok yararlı bir ilk sezgi sunar. Ölçülü kullanıldığında öğeler okumanın yerini almaz, onu zenginleştirir.