Rycerz: definicja

Rycerz to figura dworska związana z ruchem, rozmachem, przejściem, wprowadzeniem w czyn lub krążeniem energii. To karta przejścia i postępu.

Zajmuje często pozycję pośrednią między stabilnością figur suwerennych — króla i damy — a nauką pazia. Wprowadza dynamikę, posuwanie naprzód lub napięcie ku celowi.

Zależnie od danego koloru może wskazywać przemieszczenie uczuciowe (kielichy), intelektualne (miecze), materialne (denary) czy energetyczne (buławy). Jest często nosicielem ruchu bardziej niż osadzenia.

Jako figura ludzka może reprezentować osobę obdarzoną tymi cechami, ale też fazę sytuacji: moment, gdy coś wprawia się w ruch, przemieszcza lub czynnie szuka celu.

W czytaniu symbolicznym rycerz może wyrażać użyteczny rozmach, płodną fazę przejścia lub czasem niedostatecznie opanowane wzburzenie, energię, która porusza się bez jasnego kursu.

Jego obecność zaprasza do pytania o kierunek i dojrzałość ruchu: czy rozmach jest w służbie celu, czy to pośpiech, który warto skanalizować.

Jego czytanie zyskuje na obserwacji koloru i kart sąsiednich, które mówią, w jakiej dziedzinie zachodzi ruch i czy ten rozmach spotyka jasny cel, czy rozprasza się bez określonego kierunku.

Jako postać ludzka może przedstawiać człowieka o tych cechach, lecz i fazę sytuacji: chwilę, gdy coś rusza, przemieszcza się lub czynnie szuka celu. Często zajmuje miejsce pośrednie między stałością władców — króla i królowej — a uczeniem się pazia.

W czytaniu symbolicznym rycerz może przedstawiać pożyteczny poryw, owocną fazę przejścia lub czasem jeszcze niedostatecznie opanowane wzburzenie, energię, która porusza się bez jasnego kursu. Jego obecność wzywa, by zapytać o kierunek i dojrzałość ruchu: czy poryw służy celowi, czy to pośpiech.