Mandorla: definicja

Mandorla to aureola w kształcie migdała, która otacza niektóre figury sakralne, widoczna na kartach jak Świat. Symbolizuje przejście lub próg między światami.

Geometrycznie to przecięcie dwóch okręgów: niebo i ziemia, widzialne i niewidzialne, świadome i nieświadome. Ta wspólna przestrzeń reprezentuje punkt, gdzie spotykają się dwa porządki rzeczywistości.

Na karcie Świata obramowuje tańczącą figurę i oznacza pełnię, całość i święty próg: spełnienie etapu i dostęp do wyższego poziomu integracji.

Jej kształt migdała przywołuje też macicę lub ziarno: płodną przestrzeń narodzin i przejścia, gdzie coś przygotowuje się, zanim w pełni się przejawi.

Jako motyw ikonograficzny mandorla należy do długiej tradycji sztuki sakralnej, poprzedzającej tarot, którą tarot przejmuje, by znamionować figury pełni lub objawienia.

Rozpoznanie jej na karcie ukierunkowuje czytanie ku ideom kulminacji, integracji i przejścia ku innemu planowi, bardziej niż ku konkretnemu zdarzeniu: to znak osiągniętej całości.

Gdy karta przedstawia mandorlę, należy czytać ją jako znak spełnionego przejścia i pełni: mniej zdarzenie, które ma się wydarzyć, niż etap, który osiąga szczyt i otwiera dostęp do innego poziomu zrozumienia czy dojrzałości.

Kształt migdała przywołuje też łono lub ziarno: płodną przestrzeń narodzin i przejścia, gdzie coś się szykuje, nim w pełni się przejawi. Jako motyw ikonograficzny mandorla należy do długiej tradycji sztuki sakralnej sprzed Tarota.

Gdy karta niesie mandorlę, trzeba czytać ją jako znak dokonanego przejścia i pełni: nie tyle dziejące się wydarzenie, ile etap, który osiągnął szczyt i otwiera dostęp do innego poziomu rozumienia lub dojrzałości. To znak osiągniętej całości.