Symboliczna Buława: definicja

Buława symboliczna odsyła do energii czynnej, mocy, ruchu, oparcia i dowodzenia. Może być narzędziem, podporą, znakiem autorytetu lub przedłużeniem woli tego, kto ją trzyma.

Przywołuje rozmach i inicjatywę: to, co wprawia w ruch, kieruje lub podtrzymuje działanie. Tam, gdzie kielich przyjmuje, buława pcha; jej gest to iść naprzód, wskazywać lub potwierdzać.

Jej sens zależy bardzo od użycia w obrazie i postawy postaci: buława oparta o ziemię podtrzymuje; wzniesiona dowodzi lub grozi; w ruchu nadaje impet.

Można ją czytać jako energię konstruktywną (projekt, powołanie, wola twórcza) lub jako autorytaryzm, sztywność i siłę źle ukierunkowaną, gdy nadmiernie dominuje kartę lub całość.

Należy odróżnić ją od buławy jako koloru arkanów małych: tu chodzi o przedmiot i jego ładunek symboliczny w obrazie, a nie o rodzinę kart związaną z ogniem.

Należy też obserwować, ku czemu wskazuje buława i kto ją trzyma: ten sam przedmiot podtrzymuje tego, kto się na nim wspiera, kieruje tego, kto z pewnością nią wymachuje, lub grozi, gdy wznosi się przeciw innemu. To ukierunkowanie, wraz z postawą postaci i kartami sąsiednimi, mówi często o energii lamy więcej niż sam przedmiot rozważany w sobie.

W sumie buława jest przede wszystkim symbolem woli wprowadzonej w czyn, z całą jego płodnością i, w nadmiarze, niebezpieczeństwem.

Jego sens zależy w dużej mierze od użycia w obrazie i od postawy postaci: laska oparta o ziemię podtrzymuje, podniesiona — rozkazuje lub grozi, w ruchu — nadaje poryw. Laskę trzeba odróżniać od lasek jako koloru arkanów małych: tu chodzi o symboliczny przedmiot w obrazie, a nie o rodzinę kart związaną z ogniem.

Co więcej, trzeba obserwować, dokąd wskazuje laska i kto ją trzyma: ten sam przedmiot podtrzymuje opierającego się, wiedzie pewnie dzierżącego, grozi, podniesiony na drugiego. Ten kierunek wraz z postawą postaci i sąsiednimi kartami często mówi o energii karty więcej niż sam przedmiot.