Symbolische beker: definitie

De symbolische beker vertegenwoordigt de ontvankelijkheid, de band, de gevoeligheid, het omvatten en de relatie. Hij verwijst naar het onthaal, naar de affectiviteit en naar het vermogen om een ervaring te ontvangen of te omvatten.

Hij is een van de meest vruchtbare symbolische voorwerpen om de registers van de band en de emotie te lezen. Waar het zwaard snijdt en de staf aanzet, onthaalt de beker: zijn gebaar is ontvangen, bewaren en vorm geven aan wat aankomt.

In de structuur van de tarot vormen de bekers een van de vier kleuren van de kleine arcana en worden ze traditioneel geassocieerd met het element water: emoties, affecten, relaties, innerlijk leven en dromen.

Naargelang de context kan de beker spreken van liefde, vriendschap, vrijgevigheid en affectieve volheid, maar ook van overmaat aan emotionaliteit, afhankelijkheid of van een gevoeligheid die overloopt en het oordeel vertroebelt.

Hem goed lezen houdt in te observeren wat hij bevat en hoe: een beker die overloopt, die zich leegt of die zich aanbiedt zegt niet hetzelfde. De emotie is zijn materie, en de vraag is altijd wat men ermee doet.

Als kleur beschrijven de bekers de evolutie van het affectieve leven, van de aas — puur emotioneel potentieel — tot de figuren die verschillende manieren van liefhebben en zich te verhouden belichamen; hun lezing wint veel door zich binnen die progressie te situeren.

Zo blijft de beker het symbool bij uitstek van het hart: hij herinnert eraan dat de affecten een terrein van betekenis zijn, even reëel als de daden, de gedachten of de materiële goederen.