Symbolische scepter: definitie

De symbolische scepter is het voorwerp verbonden met de macht, de autoriteit, de wil en het vermogen om te leiden. Hij verschijnt vaak op de kaarten van soevereiniteit of van gezag.

Hij vertegenwoordigt minder een arbitraire macht dan een vermogen om een richting of een orde te dragen: de scepter is het teken van wie leidt, beslist en een structuur in stand houdt eerder dan van wie door geweld onderwerpt.

Zijn aanwezigheid moet gelezen worden in relatie tot de houding van het personage en het geheel van de scène: een stevig vastgehouden scepter spreekt van aangenomen autoriteit; aarzelend of gevallen, van macht in crisis.

Hij onderscheidt zich van de staf door zijn connotatie: de staf roept energie, impuls of steun op; de scepter, legitieme autoriteit en regeringsfunctie. Beide verlengen de hand, maar ze zeggen niet hetzelfde.

Hij vergezelt meestal figuren zoals de Keizer of de Keizerin, waar hij de dimensie van gezag, verantwoordelijkheid en orde onderstreept die die kaarten belichamen.

De scepter lezen nodigt uit zich af te vragen naar de aard van de macht die op het spel staat: of ze ten dienste staat van een juiste richting of of ze louter een bevestiging van overheersing geworden is.

In laatste instantie is de scepter lezen de kwaliteit van een autoriteit bevragen: of ze een juiste orde en een met verantwoordelijkheid aangenomen richting draagt, of of ze louter een bevestiging van overheersing geworden is leeg van betekenis.