Polariteit: definitie

De polariteit duidt de variatie in de uitdrukking van een kaart aan naargelang haar oriëntatie, haar context of haar innerlijke spanning. Ze laat toe elk arcanum te denken als een energie die zich op verschillende manieren kan ontplooien of inhouden.

Eenzelfde kaart laat verschillende registers toe: ontplooiing of inhouding, overmaat of vloeiendheid, spanning of evenwicht, directe expressie of naar binnen gekeerd. De polariteit benoemt dat gamma van innerlijke nuances.

Bij Tarot Nova is de polariteit bijzonder nuttig om de omgekeerde kaarten te lezen zonder te vervallen in een eenvoudige omkering van de betekenis: een omgekeerde kaart betekent niet het tegendeel, maar een andere modus van dezelfde energie.

Denken in termen van polariteit vermijdt de zwart-witlezingen. In plaats van te zeggen dat een kaart goed of slecht is, observeert men naar welke pool ze in die concrete legging neigt.

De context beslist de actieve polariteit: de naburige kaarten, de positie en de vraag doen de energie van een arcanum naar het ene of het andere register overhellen, net zoals eenzelfde karaktertrek zich anders uitdrukt naargelang de situatie.

De polariteit lezen betekent in wezen de dynamiek lezen: niet wat de kaart op vaste wijze is, maar hoe haar energie hier en nu beweegt, tussen de overmaat en het tekort, de opening en de sluiting.

Zo begrepen is de polariteit een uitnodiging tot fijngevoeligheid: niet een vaste waarde lezen, maar de graad en de richting waarin een energie zich manifesteert binnen elke concrete legging en haar context.