Pentakels: definitie

De pentakels zijn de tarotkleur geassocieerd met de materiële wereld, met de hulpbronnen, met het lichaam, met het concrete werk en met de stabiliteit. Ze spreken van de tastbare werkelijkheid van het leven.

In de kleine arcana verwijzen ze naar de materie, de economie, de zekerheid, de goederen, de verankering en de relatie tot het concrete: alles wat gewicht en stevigheid geeft aan het bestaan.

Ze spreken niet enkel van geld in enge zin: ook van de waarde, de belichaming, de productie, de vruchtbaarheid en de relatie tot de reële middelen waarover een persoon beschikt.

Ze worden traditioneel geassocieerd met het element aarde, wat hun band met het stabiele, het trage, wat gebouwd en bewaard wordt versterkt, tegenover de snelheid van het vuur of de vloeibaarheid van het water.

In een gestructureerde lezing preciseren de pentakels wat de materiële levensvoorwaarden, de concrete steunpunten en de relatie tot de tastbare werkelijkheid en de zekerheid betreft.

Zoals elke kleur ontvouwen ze een progressie, van de aas — zaad van een hulpbron — tot de figuren, die verschillende manieren belichamen om het materiële te beheren, te vermenigvuldigen of op te potten; hun overmaat spreekt van gehechtheid, hun gebrek van precariteit.

In een legging met veel pentakels vraagt men zich best af naar de relatie van de persoon tot het materiële: verankering en stevigheid, of integendeel gehechtheid, onzekerheid of stagnatie tegenover het concrete.