Dom I: definicja

Dom I to dom tożsamości, postawy i sposobu wchodzenia w świat. To punkt wyjścia, z którego osoba się przedstawia i działa.

Mówi o osobistym rozmachu, stylu obecności, stosunku do inicjatywy i o tym, jak podmiot ustawia się wobec rzeczywistości i wobec innych.

Opisuje mniej to, co osoba ma lub robi, niż to, czym jest i jak się jawi: jej własną energię, sposób zaczynania spraw, osobiste piętno.

Często stanowi punkt wyjścia czytania w rozkładzie dwunastu domów: nadaje ogólny ton, postawę, z jaką osoba podchodzi do badanego okresu.

Karty, które w nim wypadają, niuansują afirmację siebie: z pewnością i rozmachem, albo z wątpliwościami, wycofaniem czy trudnością w przejęciu inicjatywy i zajęciu swojego miejsca.

Jego oś z Domem VII, domem relacji i innego, jest odkrywcza: przeciwstawia ja i ty, osobistą afirmację i spotkanie z innymi.

Gdy rozkład akcentuje Dom I, często w grze jest właśnie afirmacja siebie: warto zobaczyć, czy osoba ośmiela się zająć swoje miejsce i przejąć inicjatywę, czy waha się i wycofuje wobec rzeczywistości, którą ma przed sobą.

Karta padająca w ten dom odcienia, jak człowiek się jawi: z pewnością i porywem albo z wątpieniem, wycofaniem i trudnością zajęcia miejsca. Gdy dom I pełen jest mocnych kart, chodzi często właśnie o potwierdzenie siebie.

Trzeba obserwować, czy człowiek ośmiela się zająć miejsce i wziąć inicjatywę, czy waha się i cofa przed stojącą naprzeciw rzeczywistością. Tak dom I nadaje ton wyjściowy do czytania reszty rozkładu. Tworzy oś z domem VII: ja i drugi.