Belline: definicja

Marcel Forget, znany jako Belline, urodził się w 1924 roku. Od lat 50. do lat 80. XX wieku był zawodowym jasnowidzem w Paryżu i przez mniej więcej trzydzieści lat przyjmował w swoim gabinecie liczną klientelę.

Jego sława szybko wyszła poza te ramy: prasa publikowała jego przepowiednie, zapraszało go radio — w 1972 roku gościł go między innymi Jacques Chancel w audycji „Radioscopie” na antenie France Inter — a jego samego zaczęto nazywać „księciem jasnowidzów”. Stał się jednym z jasnowidzów najlepiej znanych szerokiej publiczności we Francji.

Napisał też kilka książek popularyzatorskich, wśród nich Comment je suis devenu voyant (1964), Histoires extraordinaires d'un voyant (1967), La Troisième Oreille (1972) oraz Petite encyclopédie des arts divinatoires (1977).

Jego pseudonim pozostaje jednak związany przede wszystkim ze spuścizną Maga Edmonda, paryskiego kartomanty z XIX wieku. Według własnej relacji Belline odnalazł u jednego z klientów karty i notatniki Edmonda. Postarał się o wydanie dwóch talii: w 1960 roku ukazał się orakl, a w 1966 roku kompletny tarot.

Belline nie był więc ani rysownikiem, ani twórcą talii noszących jego imię: był ich odkrywcą, wydawcą i tym, który przekazał je dalej. To właśnie jemu zawdzięczają one rozpowszechnienie daleko poza kręgami specjalistów.