Symbolische zon: definitie

De symbolische zon belichaamt de helderheid, de vitaliteit, de warmte, de uitstraling en het bewustzijn. Het is het volle licht dat toont en samenbrengt, tegenover het indirecte en nachtelijke licht van de maan.

Ze kan de zichtbare waarheid betekenen, de belichting, de vreugde, de vitaliteit of de gedeelde erkenning. In bepaalde kaarten verlicht ze de scène en verzamelt ze de figuren rond haar warmte.

Haar symbolische dimensie beperkt zich niet tot een naïeve positiviteit: ze kan ook tonen wat niet langer verborgen kan blijven, wat in het volle licht treedt ook al stelt het ongemakkelijk.

Geassocieerd met het bewustzijn vertegenwoordigt ze de overgang van de schaduw naar de helderheid: begrijpen, met scherpte zien, openlijk erkennen wat voordien gesluierd of verward was.

In het arcanum van de Zon concentreert deze lading zich in beelden van licht, kindertijd en samenkomst, die volheid, herwonnen eenvoud en een vreugde zonder dubbelheid oproepen na de donkerste kaarten.

De zon lezen bestaat erin te herkennen waar er licht, warmte en waarheid is in een situatie, zonder te vergeten dat elk licht ook een schaduw werpt die men best niet ontkent.

Daarom is de zon een van de meest lichtende beelden van de tarot, maar haar lezing wint aan rijpheid wanneer men eraan herinnert dat elk vol licht ook een schaduw definieert: met helderheid zien houdt in te aanvaarden wat die helderheid onthult, niet enkel haar warmte en haar vreugde.