Kartomant: definitie

De kartomant is de beoefenaar die de kaarten gebruikt als drager van waarzeggerij of interpretatie. Zijn activiteit legt de nadruk op de raadpleging, de praktische lezing en de oriëntatie vanuit de legging.

De kartomantie beperkt zich niet tot de tarot: ze omvat andere spellen, orakels en kaartsystemen, zoals het Spaanse kaartspel, het Belline-orakel of de Lenormand-kaarten. De tarot is slechts een van de mogelijke instrumenten.

Hij onderscheidt zich van de tarotkenner, wiens nadruk valt op de studie, de methode en de overdracht. De kartomant oriënteert zijn werk meestal naar de persoon die raadpleegt en naar concrete antwoorden over haar situatie.

Een verantwoorde praktijk van de kartomantie veronderstelt luisteren, voorzichtigheid in de formuleringen en respect voor de vrager. De kwaliteit van de lezing hangt evenzeer af van de relatie met de persoon als van de beheersing van de kaarten.

Zoals elke symbolische lezing zijn haar antwoorden een hulp bij de reflectie en vervangen ze geen persoonlijke beslissingen noch professioneel advies; de goede kartomant is zich van die grens bewust en communiceert ze met helderheid.

De figuur van de kartomant heeft een lange volkse geschiedenis, verbonden met kermissen, salons en orale traditie; vandaag bestaat ze naast meer methodologische benaderingen, maar ze behoudt haar nadruk op de directe relatie met de persoon en op een antwoord gericht op haar concrete situatie.

In wezen belichaamt de kartomant de meest relationele en praktische dimensie van de lezing van kaarten, complementair aan de meer theoretische en methodologische studie die de figuur van de tarotkenner kenmerkt.