Éliphas Lévi: definitie

Éliphas Lévi (1810-1875) was een Frans auteur en occultist, een centrale figuur in de magische en symbolische herlezing van de tarot binnen de moderne esoterie. Zijn werk markeerde een voor en een na.

Hij droeg beslissend ertoe bij de tarot tot een groot voorwerp van esoterische speculatie te maken, vooral door hem te verbinden met de Hebreeuwse kabbala, het hermetisme en andere grote symbolische systemen van zijn tijd.

Zijn idee om de tweeëntwintig grote arcana te laten overeenstemmen met de tweeëntwintig letters van het Hebreeuwse alfabet had een enorme invloed en is nog aanwezig in veel hedendaagse esoterische lezingen.

Werken zoals zijn verhandeling over de hoge magie verspreidden een visie van de tarot als universele sleutel, een gecodeerd boek in staat alle kennis samen te vatten. Die ambitie overschreed ruim de ludieke oorsprong van de kaarten.

Zijn invloed strekt zich uit tot talrijke latere occultistische stromingen, met inbegrip van de traditie die later de Rider-Waite-Smith-tarot zou voortbrengen, deels erfgenaam van deze overeenkomsten.

Éliphas Lévi kennen helpt veel vandaag verspreide associaties historisch te situeren: een groot deel van wat als traditionele kennis van de esoterische tarot beschouwd wordt komt, direct of indirect, uit zijn werk.

Daarom is zijn naam een verplichte referentie in de geschiedenis van de esoterische tarot: zijn werk begrijpen helpt met afstand veel associaties te lezen die vandaag als vanzelfsprekend worden beschouwd.