Legging van de 12 huizen: definitie

De legging van de twaalf huizen is een panoramische structuur die de kaarten over twaalf domeinen van het bestaan verdeelt om een periode of een levenscyclus in kaart te brengen.

Ze wordt niet gelezen als twaalf afzonderlijke antwoorden, maar als een algemene architectuur van de bestudeerde periode: een kaart waarop elk huis een domein belicht en het geheel een sfeer tekent.

Elk huis komt overeen met een domein — identiteit, middelen, communicatie, thuis, creatie, werk, relaties, transformatie, zin, traject, projecten en innerlijkheid — geïnspireerd op de structuur van de astrologische huizen.

Ze is bijzonder rijk om de dominante huizen te identificeren, waar de sterke kaarten zich concentreren, evenals de overeenkomsten tussen domeinen en de transformatieassen die de periode doorkruisen.

Haar lezing combineert twee blikken: het detail van elk huis met zijn kaart, en de overzichtsblik die herhalingen, spanningen en krachtlijnen doorheen heel de kaart vat.

Door haar omvang vergt ze methode en tijd, maar ze biedt in ruil een volledig portret van een levensmoment, zeer nuttig voor balansen, jaarbeginnen of fasen van verandering.

Door haar panoramische karakter sluit men ze best altijd af met een overzichtsblik die de sfeer van de periode samenvat, in plaats van te blijven bij de som van twaalf onafhankelijke en verstrooide lezingen.

Door haar omvang vraagt ze ook geduld van de lezer: men leest haar best zonder haast, huis na huis, en sluit dan af met de overzichtsblik die de twaalf domeinen verbindt tot één leesbaar verhaal over de bestudeerde periode.